Opowiadania Joli

Wraca do mnie ten Dawid, nie ma co. Tym razem śniło mi się, że biorę udział w konkursie instagramowym. Niestety nie pamiętam dokładnie, o co w nim chodziło. Pamiętam za to doskonale, że wygrałam ów konkurs. Nagroda była piorunująca. W życiu realnym nie wzięłabym udziału w takim konkursie – za nic w świecie. Zjadłby mnie stres. foto syboliczne. Nagrodą było kilka miesięcy lekcji śpiewu prowadzonych przez profesjonalnego instruktora. Ich zwieńczeniem miał być udział we wspólnej trasie koncertowej Dawida i Kayah. Rzecz jasna nie jako widz. Ja miałam być czynnym elementem tej trasy. Miałam zostać wokalistką i stanąć na scenie, jak równy z równym, obok Dawida i Kayah. Oczywiście, skoro trasa była wspólna, to pewnie nie muszę mówić, jaki utwór miałam wykonać? Tak dla jasności jednak powiem. Trasa liczyła zaledwie kilka koncertów. Była wyjątkowym, jedynym w swoim rodzaju projektem tego duetu. Wydarzenia odbywały się w plenerze, a ludzi były masakryczne tłumy. Na każdym koncercie miałam pojawi...

 Przekonałam się o tym, że  mózg jest  bardzo  plastyczny. Chłonie wszystko o czym myślimy jak  gąbka.  Później  podsyła to w postaci  na przykład snu. Tak, tak. Tym razem  opowiem  Wam sen. Trochę  dlatego, że  dawno nie  było  tu moich snów. Trochę dla lekkości tematu. Opisałam dla Was nowy utwór Dawida i Margaret. Robiąc to w środku nocy. Mózg i wyobraźnia podsunęły mi obraz.:   Tej nocy zobaczyłam siebie w białej sukni- ślubnej sukni. Byłam na koncercie właśnie Dawida. Dokładnie rzecz  ujmując  było  już po koncercie.  Ja siedziałam  na wózku w tej  sukni za sceną   Poprosiłam  kogoś  z obsługi, by zawołano Dawida. Gdy Dawid  wyszedł, przywitał się ze  mną. Powiedziałam mu że  moim nietypowym marzeniem było wzięcie ślubu podczas jego koncertu. Właśnie  je spełniałam  jestem  najszczęśliwszą  kobietą  pod słońcem... No i ...

 Post wyjątkowo w czwartek, tego planowanego na piątek nie będzie. Kolejna nowość zgodnie z grafikiem we wtorek. *** Dawid Kwiatkowski i Margaret. Utwór ,,Później Ci Opowiem."  Piszę do Was dziewiętnaście minut po premierze. Tak zupełnie na świeżo. Chcę powiedzieć to co praktycznie mówię zawsze. Kolejna noc zarwana. Ponownie to uczucie podekscytowania. Znowu wiedziałam, że warto. Nie myliłam się.  Kolejny raz dostałam utwór ,,pełen." Czyli taki który posiada tekst. Przekazuje historię, historię która buzi emocje. Historię w której my odbiorcy możemy się odnaleźć. Historię która mnie osobiście napawa nadzieją.  *** Wiem, że choćbym mówiłam kocham w czasie przeszłym. Czego nie chce to i tak o nim będą moje dni. Wiem że choćbym zamknęła drzwi będę czekać.  Wiem, że i tak będę wołać w jego stronę. Bez niego nie ma mojego zawsze. Chce by moje w końcu było naszym. Wiem, że w środku jesteśmy tacy sami jak te naście lat temu. On jest tym samym chłopakiem, którego pokoch...

 Jest taki utwór, dziś się na nim skupię. Konkretnie na dwóch linijkach jego refrenu.: ,,Zanim spadnie deszcz Nade mną czarne chmury i w oczach mam tylko czerń Wejdź raz w moje buty i spróbuj przez bagno przejść..." Kuban - Zanim Spadnie Deszcz ft. Mrozu Czemu akurat ten fragment? Jest bardzo życiowy, do szpiku kości prawdziwy. Ja zrobię z niego „przestrogę” dla wszystkich tych, którzy dają rady. Nie dawajcie rad. Spróbujcie po prostu wysłuchać. Czasem ta druga strona potrzebuje tylko wysłuchania, wsparcia i akceptacji. Czasem jest tak, że ten deszcz musi spaść. Musimy przejść przez bagno. Nie pokazujcie, że wiecie lepiej. Nie wiecie. Nie wiecie, bo nie czujecie tak jak ja. Nie jesteście w moim fragmencie życia. Rozmawiajmy ze sobą jak partnerzy. Niech to będzie dialog równych sobie osób. Nie wywyższajcie się. Pamiętajmy, że każdy z nas musi uczyć się na własnych błędach. Nawet osoba z niepełnosprawnością. Niestety nasze rodziny i opiekunowie często tego nie rozumieją. Traktują na...

 Była  inspekcja słowami Agnieszki Osieckiej. Pora na słowa Magdy Umer. ,,Gdybyśmy odchodząc mogli się w coś  zamienić.  Ja byłabym..." Ja byłabym... jeszcze  chwila  napięcia.  Część  z Was powie no tak cała  Jola. Część  uzna mnie za nienormalną. Innych  pewnie ta odpowiedź  rozbawi. Ja byłabym  sceną  w teatrze. Czemu? Odpowiedź  jest  prosta, ale  złożona. Kocham teatr,  czuje że  to moje miejsce. Będąc  sceną  byłabym  światkiem tego wszystkiego  czego  nie widzi widz.  Widziałabym  próby, widziałabym ciężka pracę. Byłabym  istotną  częścią  teatru i przedstawień. Pokuszę się nawet  o stwierdzenie że  byłabym sercem teatru. Każdego dnia chodziliby po mnie  moi przyjaciele. Ludzie pełni  miłości, talentu i pasji. Miałabym  poczucie  misji  i niepowtarzalności. Nie ma bowiem  dwóch  takich  s...

 Ten tydzień  miał wyglądać  inaczej.  Serce  słuchacza zadecydowało.  Wrócę do  koncertu, a nawet widowiska ,,Kiedy mnie już nie będzie w hondzie  Magdzie  Umer i Agnieszce Osieckiej." Ja też  oddam hołd obu Panią. Zrobię to najlepiej jak umiem- pisząc. Zainspirowana fragmentami wypowiedzi tych niesamowitych kobiet. ,, U mnie jest ogromnie blisko od serca do papieru. " A. Osiecka Słowa te są mi niesamowicie bliskie. Mnie  samej od serca  do klawiatury telefonu, bądź  komputera- jest  blisko. Często piszę  kierując się  sercem. Dlatego  moje  teksty mają w sobie tyle emocji. Dlatego  mają w sobie  tyle prawdy.  Ja nie udaje, jeśli  coś  trafi w moje  czułe struny. Piszę tak jak czuję, jak podpowiada mi serce. Dlatego w moich  tekstach  jest  taka różnorodność. Nie udaje  eksperta jestem sobą przede wszystkim stawiam  na szczerość i na serce. Po...