Opowiadania Joli

 Dziś mam dla Was kolejną telewizyjną polecajkę. Program, który uwielbiam, jest obowiązkowym punktem każdej mojej niedzieli. Było mi autentycznie żal, kiedy zaprzestano jego emisji. Kiedy natomiast grupa TVN zdecydowała o wznowieniu formatu, nie kryłam radości. Uwaga, uwaga — na karty mojego bloga wpada właśnie kilka słów ode mnie na temat programu „Ostre cięcie”. Uwielbiam Andrzeja i Tomka. Kocham ich charyzmę i poczucie humoru. Uwielbiam ich nieugiętość, brak kompromisów i półśrodków. Idą jak taran po swoje. Są fryzjerami i psychologami jednocześnie. Ja widzę w nich artystów fryzjerstwa. Dla nich włosy to materiał na sztukę. Kochają to, co robią, i kochają klientów. Klienci odwzajemniają to uczucie — czuć tę chemię. Wydobywają z włosów ich niepowtarzalne piękno. Gdyby więcej fryzjerów podchodziło do zawodu tak jak oni, włosy byłyby piękniejsze, bo traktowane po królewsku. Sam program to format pokrewny do „Kuchennych rewolucji”, tyle że panowie odwiedzają salony fryzjerskie w cał...

Post dodatkowy, temat bardzo ważny. Obejrzyjcie proszę rolkę Agaty Roczniak. Kobiety, którą ja bardzo sobie cenie. Kobieta, która mimo niepełnosprawności, żyje walczy o prawa osób z niepełnosprawnościami.(Czy również i moje. Dlatego i ja zabiorę głos.) Edukuje, jest mądrą i świadomą kobietą. Mnie zmroziło, nie mam pojęcia czy było mi przykro, czy byłam zła. Pytam się jak długo jeszcze to my osoby z niepełnosprawnościami będziemy musieli sprawdzać dostępność obiektów kultury? Czy naprawdę to my musimy to robić? Czy nie powinno być tak, że to organizatorzy wydarzenia powinni zadbać o dostępność? Tłumaczenie się tym, że lokalizacja wydarzenia była znana od początku. ( Inaczej rzecz biorąc to tak jak by powiedziano Agacie to Pani jest na wózku. Pani powinna brać pod uwagę schody. Najlepiej w ogóle gdyby to Pani sama się po nich wniosła. ) Postawa niewybaczalna Pomoc jaką zaproponowano Agacie nie jest próbą pomocy. Jest faktycznie upokorzeniem, brakiem wyczucia.  Ja doskonale rozumiem A...

 ,Co to znaczy być  zakochanym? To znaczy,  otworzyć  serce  i wpuścić  kogoś do środka. " Tak, tak, tak. Tak właśnie jest, skąd u mnie ta  pewność. Sama się  zakochałam, otworzyłam swoje serce. Wpuściłam do środka tą  wyjątkową dla mnie osobę. Łatwo nie jest, pewnie jeszcze  długo nie będzie. Nie mniej jednak, wiem że  to jest  właśnie  ta jedyna osoba. Osoba dla której warto spróbować.  Osoba  przy której  chcę być  każdego dnia. Nie żałuję, że  otworzyłam  serce.  On pokazał mi, że  mogę  kochać. Pokazał mi że  moja niepełnosprawność nie ma tu nic do rzeczy. Pokazał mi  dotyk za którym tęsknię.  Dotyk pełen  czułość, ciepła  i dobra. Pokazał mi troskę, sprawił że  czułam się wyjątkowa. Czułam się  bezpieczna zaopiekowana. Czułam że  w moim życiu  i sercu  dzieję się  coś  wyjątkowego. Nawet  nie wiem  kiedy...

 Zjawił się ktoś.  Zjawił się ktoś - choć już dawno był, Zjawił się  ktoś -jednym słowem. Zjawił się ktoś - by czarne dni obrócić w dobry żart, Zjawił się  ktoś- kto  jest oknem na świat.  Zjawił się  ktoś- kto nie  pozwoli mi się bać, Zjawił się  ktoś- kto  sprawia że śmieje się jak kiedyś. Zjawił się  ktoś- kto sprawił że  cisza pięknie gra, Zjawił się  ktoś- tak bardzo  chciany, Zjawił się  ktoś - tak bardzo  czekany. Zjawił się  ktoś- tak bardzo kochany, Zjawił się ktoś i wszystko jest inaczej. Zjawił się ktoś i wszystko jest  jak być  dawno miało, Zjawił się ktoś i mi brakuje słów. Zjawił się  ktoś  i już nie proszę o ostatnią szansę, Zjawił się ktoś i ja śpię pięknie tak. Zjawił się ktoś...  Resztę  historii  niech dopowie  księżyc.

 ,, Żeby być zauważonym trzeba być dobrym a nie wybitnym" M. Socha Program,, Autentyczni" Osobiście uważam że to zdanie jest jak najbardziej prawdziwe. Mogę powiedzieć, że przetestowałam je na sobie. Ja nigdy nie powiem o sobie, że jestem wybitna tworząc to miejsce. Dlaczego? Mam wrażenie, że jeśli zaczęłabym o sobie myśleć jako o wybitnej blogerce. Popadłabym w samo zachwyt. Zaczęłaby myśleć, że już nie muszę, skoro jestem wybitna. Czekałaby na to, aż wszystko zrobi się samo. Nie rozwijałabym się, rozwój nie jest potrzebny osobą wybitnym. Nie wiem czy nie straciłabym serca do tego miejsca. Może zwyczajnie przestałoby mi się chcieć. Może uważałabym, że to co miałam do napisania już napisałam. Zdecydowanie wolę myśleć o sobie, że jestem dobra w tym co tu robię. Dla niektórych z Was tylko dobra. Dla mnie, aż dobra. Dlaczego aż dobra. Początkiem tego miejsca kompletnie nie wierzyłam w siebie. Zakładając bloga kierowałam się raczej zdaniem otoczenia. We mnie dopiero tlił się płom...

 Wiecie już, że bardzo inspirują mnie koledzy z programu ,,Autentyczni." Wyciągnęłam coś dla Was. ,,Co zrobiłabym z pieniążkami, gdybym wygrała główną nagrodę w Lotto?" Nie mam pojęcia jest to pytanie, które mnie przerasta. Dlaczego? Ja mam luźny stosunek do pieniądza- to po pierwsze. Przyznaje od jakiegoś czasu żyje tak, żeby zapewnić sobie to na co mam ochotę.  Dlatego nie mam takiej potrzeby na już. Nie marzę o jakimś wypasionym wózku.  Pewnie faktycznie część wygranej ulokowałabym w swoim zdrowiu. Może jakiś wyjazd do sanatorium. Jeśli chodzi o aspekt związany bardziej z moją pasją. Czyli teatrem- jak dużej pomyślałam. Tak wymyśliłam. Wybrałabym się do kolebki teatru i musicalu. Wycieczka na Broadway. Tak, taka najlepiej kilku dniowa. Tak, żebym mogła nacieszyć się tym miejscem. Odwiedzić co najmniej kilka teatrów. Zobaczyć kilka musicali, nie mam pojęcia jakie były by to tytuły. Podejrzewam, że szłabym na żywioł. Brałabym co lecie. Wówczas chyba ważniejsze od tytułu ...