„Muzyka niesie wspomnienia”

 


„Muzyka niesie wspomnienia”

Nie wiem, co Wy o tym myślicie, ale dla mnie jest to absolutna prawda.

Dla mnie wspomnienia, jakie niesie ze sobą muzyka, nie są obrazami konkretnych sytuacji. Zwyczajowo są to wspomnienia emocji.

Kiedy słucham Dawid Kwiatkowski i Kasia Kowalska, wraca do mnie radość, jaką czułam, bawiąc się na ich koncertach. Czuję ciepło, jakie dają bezwarunkowo fanom.

Kiedy słucham Michał Wiśniewski, wraca do mnie ogromne poczucie szacunku. Pewnie mi nie uwierzycie, ale Michał jest niesamowicie inteligentnym człowiekiem.

Kiedy w radiu słyszę Enej, każdorazowo w głowie pojawiają mi się słowa:

„Nie do wiary, jak dobrze można się bawić na koncercie, na którym znalazło się przez przypadek”.

Kiedy słucham mojego ukochanego Queen, czuję autentyczną wdzięczność za piękno muzyki. Jest mi żal, że nigdy nie usłyszę Freddie Mercury na żywo. Mam w sobie poczucie pustki i straty. Minęłam się w ziemskim życiu z kimś absolutnie jedynym, niepowtarzalnym i wyjątkowym.

Automatycznie przenoszę się do Teatr Rampa. Widzę poszczególne sceny „Rapsodii z Demonem”. Czuję radość.

Tak na koniec — wisienka na moim torcie.

Kamil Bednarek to dla mnie przede wszystkim jeden utwór — „Chwile jak te”.

Kiedy słyszę tę piosenkę, widzę nieustający i udzielający się uśmiech Kamila. Serio, nie znam drugiego tak uśmiechniętego artysty.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej