Dostępność powinna być standardem. Niestety dalej jest tylko przywilejem.


Post dodatkowy, temat bardzo ważny. Obejrzyjcie proszę rolkę Agaty Roczniak. Kobiety, którą ja bardzo sobie cenie. Kobieta, która mimo niepełnosprawności, żyje walczy o prawa osób z niepełnosprawnościami.(Czy również i moje. Dlatego i ja zabiorę głos.) Edukuje, jest mądrą i świadomą kobietą.

Mnie zmroziło, nie mam pojęcia czy było mi przykro, czy byłam zła. Pytam się jak długo jeszcze to my osoby z niepełnosprawnościami będziemy musieli sprawdzać dostępność obiektów kultury? Czy naprawdę to my musimy to robić?

Czy nie powinno być tak, że to organizatorzy wydarzenia powinni zadbać o dostępność?

Tłumaczenie się tym, że lokalizacja wydarzenia była znana od początku. ( Inaczej rzecz biorąc to tak jak by powiedziano Agacie to Pani jest na wózku. Pani powinna brać pod uwagę schody. Najlepiej w ogóle gdyby to Pani sama się po nich wniosła. ) Postawa niewybaczalna Pomoc jaką zaproponowano Agacie nie jest próbą pomocy. Jest faktycznie upokorzeniem, brakiem wyczucia. 

Ja doskonale rozumiem Agatę, też poczułabym się źle. Poczułabym się niechciana gdyby zaproponowano mi taką pomoc.

Pytam jeszcze po, co te ładne słowa o dostępności?

Skoro dalej odbiera się nam godność możliwość normalnego poruszania się.

Dlatego, że ktoś kolejny raz nie pomyślał.

Błagam myślmy o sobie wzajemnie o tym, że jesteśmy różni.

Podziwiam Agatę, nie wiem czy miałby na tyle siły, na tyle klasy, by nagrać taką rolkę.

Pytam jak długo jeszcze będziemy doświadczać upokorzeń dyskryminacji. Jak długo jeszcze będzie się na nas patrzeć w kategoriach problemu? Jak długo jeszcze będziemy padać ofiarami ludzkiego absurdu?

Nie nie jesteśmy problemem, jesteśmy ludźmi. Mamy prawo żyć bywać.

Dostępność powinna być standardem. Niestety dalej jest tylko przywilejem. Ręce opadają...

Krótko jeszcze o tym co myślę o zachowaniu organizatorów. Moim zdaniem zabrakło zrozumienia, zabrakło szczerej chęci pomocy. Brakło dobrej woli. Zabrakło otwartości na potrzeby Agaty. Zapomniano o jej (naszych) prawach i godności.
To nie powinno się wydarzyć. Agata wygrała konkurs i powinna mieć możliwość brania udziału w tych warsztatach.

Agata jest aktywistka  znaną  publicznie. Zwyczajnie nie  wierzę, że  organizatorzy wydarzenia, duże marki. Przyznając  nagrodę właśnie jej nie mieli  pojęcia o tym, że  porusza się ona przy pomocy wózka. 

Ludzie  jak długo  jeszcze  takie  sytuacje będą miały miejsce. 

Podobnie  jak Agata polecam myśleć  szerzej. Nie tylko organizując gale, koncerty,  czy spektakle. 

Myślmy  szeroko każdego dnia.  To nie boli! Pozwala  zaoszczędzić nieprzyjemności i upokorzeń. 

Wszyscy  mamy takie same PRAWA!

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej