Weszłam do świata Fryderyka Chopina. Film ,,Chopin Chopin!"


 Ostatnio miałam okazję  obejrzeć  film ,,Chopin Chopin." Produkcja oceniana dość surowo.

Ja zupełnie nie wiem dlaczego.

Mnie  oglądało się to dobrze. Film wciągający. Ukazujący wiernie  ostatnie lata życia  kompozytora. Pokazujący nierówną  walkę  z chorobą. Czy też  rozpaczliwe  próby  szukania  miłości.

Plus  za obsadę, świetne  plenery  no i autentyczności.

Diamentem tego  filmu  jest  dla mnie  Eryk Kulm. Odtwórca roli Fryderyka  Chopina.  Rola majstersztyk, rola mistrzowska. Rola pełna  emocji, trójwymiarowa. Nie odtworzona, a prawdziwa.
Postać  nie przerysowana, a dokładnie w punkt. Podobało mi się dosłownie wszystko. Nie czułam  tam gry aktorskiej. Czułam  Fryderyka Chopina. Doskonała  mimika. Emocje w które  uwierzyłam.

Kulminacyjne dla mnie momenty.

Trafiające  do każdej  komórki mojego ciała. Sceny zatrzymujące  moje osobiste  jestestwo. Absolutnie  porywające, poruszające.

Grający  i komponujący  Fryderyk Chopin. Ruch  dłoń, palce  na klawiaturze, ekspresja.

Nie  oddam tego słowami. Nie potrafię to każdy  z Was musi zobaczyć, poczuć, otworzyć się  na to.

Ja  nigdy nie byłam, nie jestem i nie  będę  fanem muzyki klasycznej.
Jednak sceny gry  na fortepianie te dłonie. Poruszyły  mnie  do głębi.
Zapomniałam że  oglądam film. Weszłam  do świata  Fryderyka Chopina.

Cieszę się, ze miałam  ku temu sposobności.  Cieszę się, że  nie będąc  fanem twórczości  klasycznej. Mam w sobie  na tyle  dojrzałości, która  dała  mi przestrzeń na  ten film.

Czy  Wam uda się  wejść do świata Chopina.
Tego  nie  gwarantuje.
Spróbować zawsze warto, prawda?

Ps. Coś  co  mnie  ujęło dodatkowo sprawiło, że  film stał się mocniejszy w odbiorze. Język  francuski.

Coś  od czego być  może  powinnam  zacząć.  Sama nie wiem.
Pozwólcie  jednak  że  tym  wątkiem zakończę.
Miłość  jedyna  prawdziwa w życiu  Chopina- miłości do ojczyzny.
Artysta żył, tworzył w Paryżu. Jego serce jednak biło w Polsce.

To wyjątkowy  jakże  dla  nas ważne serce.  Spoczywa w Warszawie


Przypomnę Wam też utwór z filmu.: 

Dialog Dawida Kwiatkowskiego z Chopinem- piosenka ,,Dalej, Dalej."

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej