MPD biorę z humorem

  ,,To że  mam poczucie  humoru.  Oznacza  że  walczę, daje  sobie  prawo do  bycia  niedoskonałą.  Nikt nie  umie  chorować  tego trzeba się  nauczyć. "


Takie słowa  padły w serialu.  Ja mogę  je odnieść do siebie.

Faktycznie  mam duży dystans do siebie. Mam duże  poczucie  humoru.


Wiecie  co właśnie  w tych  momentach kiedy  coś  nie  wychodzi.  Kiedy  daje sobie  prawo  do bycia  niedoskonałą.

Wtedy  dzięki  humorowi  jest  mi łatwiej.  Wtedy  kiedy  otoczenie  nie wie jak ma się zachować wobec  mnie humor  też  pomaga.

Sytuacja, która  przypominam sobie tak na już.

Wiecie, że  Jolka stała  pod latarnią.

Pojechałam  do Warszawy.  Przed podróżą  jak zawszę poprosiłam  o dopompowanie kół. Pech  chciał  że  wzięła  się  za to  osoba  niedoświadczona. Skutkiem  czego dętka została  przebita. Powietrze  schodziło z niej stale.  Ja uparta  dotarłam  na tak  nie doskonałym  wózku na koncert.

Artysta  po występie  na przywitanie  powiedział.:
,,Jolka co Cię  tak przekolebało w lewo?"
,, Ja na to  może  byś  docenił  bo jestem  tu na flaku."

Kiedy  już  odpuściliśmy  klub.  Nie ważny był głód,  czy chłód. Królem i sponsorem  tego wieczoru było  me dziurawe  koło.  Trzeba  je było  natychmiast  napompować.  Pomocna okazała  się  stacja  rowerów  miejskich.  Pompka  była, nie było  gdzie  stanąć.
Niewiele  myśląc  chwyciłam  się  miejskiej latarni. Tym o to sposobem,  po koncercie Janka Traczyka Jolka stała  pod latarnią. 😂
Sytuacja  bawiła  mnie i moje towarzystwo  nieziemsko. 😂😂😂


Będę  szczera  ja nie  czuję  się  chora.  Myśląc  o MPD myślę  w kategorii  schorzenia . Czegoś  co jest  i będzie  ze  mną  zawsze.

Niemniej  jednak też  musiałam  przywyknąć  do tego  że  mam dni kiedy  podstawowe  czynności  idą  mi jak  krew z nosa. Musiałam  nauczyć  się wózka.  Często  reagowania na sytuację  tu i teraz. Tak jak z tą  latarnią właśnie. Sytuacja  w której  do głosu doszła  moja niedoskonałość. Ja tą  niedoskonałość ,, zabiłam śmiechem."

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej