Ja nieIDEALNA

 Mam na tapecie  niepełnosprawność. Czyli coś  co czyni  mnie nie doskonałą, nieIDEALNĄ. A może  jest zupełnie inaczej. Może  niepełnosprawność  czyni  mnie wyjątkową?

Tak czy inaczej znalazłam  utwór pasujący do niepełnosprawność.

Utwór  nieIDEALNA.

Faktycznie  patrząc  na kanony  panującej  urody jestem nieIDEALNA. Mam wózek, jakby  się  nie strać wymykam się  normą.

Tak  przyznaję  bardzo  często  szukałam siebie w innych.  Tak szukałam  tej akceptacji.

Czy bywam kapryśna jakbym ja miała  to ocenić  na pewno nie.
Czy bywam słodka?
Nie, nie lubię  ludzi  przesadnie  słodkich.  Raczej  walę  prawdą  między  oczy

Autentyczna skoro  walę  prawdą  między oczy.  To tak zdecydowanie jestem autentyczna.

Czy bywam przesadna?
Tak szczególnie  jak się  w coś  angażuje. Wolę  być  przesadna niżeli  olewczo  podchodzić do tematu.

Jak ja bym chciała żeby Sebastian Fabiański zaśpiewał do mnie.
Chce cię  widzieć  taką  zwykłą. Bez świecideł i nie na tip-top.  Taką  która  przy nim nie musi błyszczeć. Taką  ze  zmarszczką , taka  z blizną, traumą. Taką  ze  złymi  decyzjami.
Taką  właśnie  chce mnie pokochać  bardziej.

Takie małe  babskie  marzenie  nieIDEALNE, bo takie nie do spełnienia 😉

Natomiast wiem że nie chce  być  tłem we własnej historii.  Nie chcę  się  gubić  w cudzych  snach.
Tak wiele  mnie  to łez  już  kosztowało.  Nie chcę  składać siebie  od nowa.  Nie chce zbierać rozbitych dni.
Tak teraz to wiem.

Zatem  może  lepiej się  nie angażować? Może  lepiej  trzymać  dystans?
Może  lepiej nie ufać?


Czy kibicuje im w Opolu?

Zdecydowanie tak, utwór taki jak lubię. Ma historię, ma przesłanie. Wpada w ucho, fajna melodia. Niepowtarzane wokale, charakterne bardzo, co sprawia że sama piosenka ma swój charakter.

Coś mnie wokalnego, ładny Sebastian (oj jest tak po kobiecemu na kim oko zawiesić😉.)
Tak zdecydowani lubię Sebastiana jako wokalistę. Siedzi mu śpiew, zdolniacha. No i jest jakiś jest rasowy, bardzo męski. Nie jest ,,rozmyty."




Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej