Na temat...

 Zadano mi pytanie : ,,jakie jeszcze  tematy poruszam  na blogu?"

Dlatego  zostawiam odpowiedź  tu w w tym poście.  Nie będzie  ona  jedno torowa.

Kiedy  startowałam  z blogiem. Wiedziałam, że  nie będzie  on tematyczny
Szczerze  boje  się  tematyczności.  Mam wrażenie, że  mocno by mnie  to ograniczyło.
Konkretna  tematyka bloga zabiłabym moja kreatywność i elastyczność.

Starując  widziałam, że  chce  pisać. Wiedziałam, że  to lubię.  Widziałam, że  gdy tego długo  nie robię. Zwyczajnie się  nudzę, frustruje.
Wiedziałam  też  już  że piszę  dobrze. Utwierdziła  mnie w tym osoba  pracująca ze słowem.  Nie chciałam  tego  zmarnować.

Tematów  jak widzicie  jest wiele. Dlatego, że  chce  żeby  każdy  z Was  znalazł  coś  dla siebie.

Jest trochę  muzyki lubię  ją. Lubię wam pokazywać jak ja słyszę  muzykę.

Jest trochę  książek i jak widać nie  są  to typowe recenzje.

Jest trochę filmów, seriali i programów telewizyjnych. Może ktoś  z Was obejrzy  coś kierując się  moim blogiem

Jest teatr jest  to pewnik  bez jakiego nie  było  by tego miejsca. Może  ktoś  z was kierowany blogiem  obejrzy  sztukę.

Jest trochę  koncertów.  Lubię  pisać  posty o emocjach związanych  z koncertem.

Jest  trochę  niespodzianek  i spraw trudnych. Takie  jest życie.

Jest trochę  wywiadów, bo warto poznawać  ludzi.

Jest trochę  moich  białych  wierszy, bo po prostu lubię  je pisać.

Jest niepełnosprawność, bo jest. Mam w sobie  potrzebę odczarowania tego tematu. Potrzebujemy tego  i wy i ja.

Jest  trochę moich  snów. Miewam sny jak każdy  z Was. Zostawiam  je trochę  na pamiątkę.  Trochę  dla rozładowania napicia po ciężkich  myślach.

Jest też  trochę  Wasz pomysłów.  Blog  bez  Was odbiorców, nie  miałby sensu. Dlatego z otwartym sercem, wielką przyjemnością oddaje Wam  miejsce.

Wszystko to, to składowe  mojego  bloga. Tak, ale też  kawałki  mnie.

Chcę  też  podkreślić, że  nigdy nie będę  udawała  znawcy. Jeśli  nie  mam choć  cienia  własnego doświadczenia na dany temat.  Nie znajdziecie go w tym miejscu.  Nie kreuje rzeczywistości.  Pokazuję  siebie, swój świat.

Stawiam na siebie, prawdę, emocje  i Was.

Patrząc  na wyniki  chyba  to dobre podejście.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej