,,Pamiętnik" Dody moim osobistym lustrem.

 Mam dla Was ,,Pamiętnik" muzyczny Pamiętnik od Dody.

Niby Dody,  ale jakby  troszeczkę  mój.

Zanim o tym  to jeszcze  o Dodzie. Potrafi zaskoczyć- pozytywnie. Ten singiel  pokazał mi w niej twarzy  pięknej  kobiety.  Delikatnej, subtelnej  w końcu  dojrzałej.  Lubię  taką  twarzy  Dody, lubię kiedy  pokazuję, że  potrafi  wyrazić  siebie  muzyką.

Ten Pamiętnik to bardzo  osobiste przyznanie się  do tego  czego w życiu  Dodzie brakowało, brakuje.

Mi osobiście  też  brakuje  tej jedynej najpiękniejszej, szczerej i prawdziwej  miłości.
Chciałbym, żeby ktoś  w końcu  dzieli  ze mną  mój świat. Nie potrzebuje  wielkich  słów. Wiem już  że  po wielkich  słowach. Przychodzą zwyczajowo łzy  i ból.
Znacznie bardziej  potrzebuje  spokojnego  snu we dwoje.
Potrzebuje  komuś  szczerzę  opowiedzieć  o sobie  o swoich błędach  i drogach  na mój  szczyt.
Chce żeby  ktoś  opowiedział  mi  o sobie. Chce go poznać, poczuć  że  mam z kim. Mam w sobie  gotowość  do tego, by poznać  jego szczyty  i błędy. Każdy  je przecież  ma, chce razem skakać  w ogień.

Chce  wszystko  byle razem. Idźmy  dalej  we dwoje. Mimo  ran i mimo  wszystkiego  tego co do  tej pory  odbił  na naszych  twarzach czas.

Ps. Podziwiam  Dodę  za taką  odwagę. Nie jest  łatwo puścić  w świat  tak osobiste  wyznanie. Szczególnie  wtedy  kiedy  jest się  na tak dużym  ,,świeczniku" jak ona.
Nie jest  łatwo  pokazać  Dorotę , a nie  Dodę.
Ciekawe  czy było  to dla niej  wyjściem  ze  strefy komfortu? Czy  dla niej  samej, było  to czymś  nowym, nie  łatwym? Czy tylko mi się  tak wydaje?




Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej