Świadomość pisania

 Mamy końcówkę roku jak wiecie jest to czas pewnych podsumowań. Tak trochę nietypowo. Postawie sobie pytanie


Lepiej piszę się ze świadomością, czy bez?

Powiem Wam, że świadomości też nabiera się z czasem. Mogę powiedzieć, że teraz jestem bardziej świadoma tego co piszę.

Piszę mi się dużo lżej, ale czy lepiej i łatwiej?

Nie do końca tak jest.

Jestem bardziej świadoma, dlatego dużo bardziej analizuje słowa które znajdują się na blogu. Dużo więcej myślę o tym co piszę. Nie oznacza jednak, że nie piszę w emocjach i o emocjach. Bardziej analizuje też własne emocje.

Dlatego jest mi trudniej, czasem też bywa boleśnie.

Czy zatem jest łatwiej?

Tak w jakim stopniu na pewno. Nie ma we mnie już takiego lęku. Początkowo bałam się bardzo czy coś powinnam a może nie powinnam. Może mi czegoś nie wolno, bo przecież piszę amatorsko.

Zrozumiałam przede wszystkim jeden fakt. Praktyka pisarska dała mi więcej niż nie jedne studia. Nie oznacza to jednak, że pozjadałam rozumy. Nie wiem, że uczyć będę się tak długo jak długo będę pisać.

Teraz jednak jestem pewniejsza siebie, bywam też bardziej stanowcza. Czasem bezkompromisowa i krytyczna.

Nie mniej jednak dalej mam w sobie dużo pokory.

Teraz też łatwiej wchodzi mi się z Wami w interakcje. Daje mi to radość nie zależnie od tego czy jesteście przychylni, czy krytyczni wobec mnie.

Cieszy mnie Wasze zdanie, mniej boje się krytyki. Mniej boli mnie krytyka, właśnie dlatego że pisze świadomie.

Kieruje się zasadą:

,, Ilu czytelników tyle opinii i zdań."

Dlatego jest tu miejsce na nie wszystkie. Nigdy nie zapomnie też o wzajemnym szacunku.

Przed Nami już tylko życzenia noworoczne. Dlatego w tym miejscu, DZIĘKUJE WAM ZA TEN ROK. LICZĄC, ŻE BĘDZIECIE ZE MNĄ KOLEJNY I KOLEJNY.

Komentarze

  1. Anonimowy4 stycznia 2026 17:12

    Cieszę się, że pisanie sprawia Ci radość i że szanujesz każdą opinię.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Opowiadania.joli.blog4 stycznia 2026 19:24

      Tak bardzo i bardzo cieszę się z komentarzy

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej