,, Południe" spędzam z Dawidem Kwiatkowskim- jest to piękne ,,Południe."

 Początek października, dla mnie jako fana Dawida Kwiatkowskiego to istotny czas. Czas premiery płyty ,,Południe."


Zamówiłam krążek w preordeżę. Posiadam go już od trzydziestego września. Wracam do niego regularnie, mimo wszystko dalej nie wiem co powiedzieć.

,,Południe" jest albumem dojrzałego artysty. Jest albumem dojrzałego mężczyzny- to się czuje. Nie ma już chłopca. Dawid po raz kolejny pokazuje rozwój artystyczny. Doskonale łącząc to z dojrzałością życiową. Płyta wciąga, zostaje z słuchaczem nawet po wyjęciu z odtwarzacza. Płyta jest absolutnie dopracowana.

Będę absolutnie szczera. Dla mnie jest to najlepszy krążek w dyskografii Dawida.

Miałam nadzieje, że wydawnictwo będzie utrzymana w klimacie singli: ,,Proszę tańcz" i ,,Pali się niebo."

Nie zawiodłam się- tak właśnie jest. 

Utwory na niej zawarte to ballady. Utrzymujące klimat intymności, nostalgii miłości. Dialogu Dawida ze słuchaczem. Dialogu na temat życia, dialogu poważnego, głębokiego. Pokuszę się nawet o stwierdzenie, że jest to bardzo osobisty dialog Dawida. 

Taki, który podejmuje się tylko z osobami, którym się ufa.



Taki, który podejmuje się w ostateczności.
Taki, który ma zostawić w Nas słuchaczach jakieś refleksje.

Nie oczekujcie jednak, że ballada jest tu stałą...

Genialnym zabiegiem jest połączenie dobrze znanych singli- czegoś co w nas słuchaczach budzi dobre wspomnienia. Wywołuje uśmiech, mimo nie łatwej tematyki. Z utworami zupełnie nowymi- które my możemy odkrywać. Poznając Dawida i siebie samych.

Mówiłam o refleksjach ja np.  rozmyślam słuchając dokąd zaprowadzi mnie z życiem flirt? Czy jest coś co zrobiłabym jeszcze raz? Pojawia się pytanie, kto będzie przy mnie kiedy walić się będzie świat? Pojawia się tęsknota z taką właśnie osobą.

Płyta jest bardzo spójna. Mam wrażenie, że każdy utwór ,,wychodzi" z poprzedniego. Nie znajdziemy na niej piosenek z przypadku. Piosenki do siebie pasują, zostały  jak dla mnie bardzo przemyślane przez Dawida. Starannie dobrane- wyselekcjonowane. 

Teksty są głębokie, nie wymuszone. Muzyka to przede wszystkim instrumenty. Nie ma tu ,,sztucznego miodu." Nie ma nastawienia na komercje.  Ten krążek to całość pod każdym względem. Doskonale korespondująca z teraźniejszym wizerunkiem. Słuchając widzę ten nienaganny wizerunek sceniczny. Widzę garnitur i dżentelmena jakim bez cienia wątpliwości jest Dawid.

Jakie to piękne, pięknie ,,tuli" jak dobrze ,,buja" 

Ja kocham tą płytę. Absolutnie do mnie trafia, ujmuje moje💓. Każde kolejne odtworzenie trafia głębiej do mojej duszy. Uderza w moje czułe struny, coraz to mocniej i mocniej...

Posłuchajcie koniecznie.



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

,, Ujawnienie Michaela Jacksona." Książka pełna pytań bez odpowiedzi.

Obraz
  Kończę właśnie audiobook książki ,, Ujawnienie Michaela Jacksona." Pierwszy raz autentycznie cieszę się, że jakaś czytana bądź słuchana przez mnie książka dobiega końca. Zmęczył mnie ten audiobook, cieszę się że nie kupiłam książki. Skąd tak krytyczne zdanie. Rozpoczynając ten audiobook, miałam w sobie wielki entuzjazm. Myślałam i liczyłam na to, że dostanę więcej Michaela Liczyłam, że dostane więcej tej niesamowitej muzyki. Rozczarowałam się. Dostałam mnóstwo otoczki medialnej o którą już kiedyś się ,,obiłam." Wydawnictwo bardzo chaotyczne, nie potrafiłam się skupić na tym czego słuchałam. Dostałam też mnóstwo, krążenia koło tematu. Mnóstwo ,,rzeczy" bez których mogła by się obejść ta książka.  Tak naprawdę zainteresowały mnie na dwanaście rozdziałów, całe dwa. ,, Rozdział 9- Ponad czasowe przesłanie muzyki Michaela." ,,Rozdział 11 - Ostatni rozdział życia Michaela." Cała reszta przeleciała bez echa. Wydawnictwo nosi tytuł ,,Ujawnienie..." ja zapytam co...
Czytaj więcej

,,Tam gdzie nie ma Cię" - piosenka której nie mogę zostawić bez słowa

Obraz
 Dziś wrócę jeszcze do Łukasza Zagrobelnego. Tak lubię Pana, tak lubię jego muzykę. Chyba coraz bardziej. Wielkie słowa uznania za ostatni utwór. ,,Tam gdzie Cię nie ma."  Jaka to piękna i osobista ballada. Wyrazy podziwu za odwagę, za pokazanie kawałka swojego serca. Wyrazy uznania, za tak pięknie uchwyconą w tekście dojrzałą męską tęsknotę. Tak, tak ja czuje tam tęsknotę, czuje też piękną prawdziwą męską miłość. Pełną ciepła i szacunku. Czuje też wielką stratę.  Wszystko to pięknie ze sobą gra, jest spójne i takie bardzo osobiste. Bardzo Łukasza lubię kiedy artysta daje nam odbiorcą swoją tak osobistą przestrzeń. Czuje się wówczas wyjątkowa zabrana do jego świata. Czuje, że chce mi się zwierzyć, czuje że mi ufa. Mimo tego, że nie znamy. Piosenkę dodatkowo zdobi teledysk. Taki jaki ja lubię najbardziej. Czyli oszczędny, ale trafiający w sedno. Pozwalający słuchaczowi skupić się na przekazie utworu. Łukasz jego twarz pełna powagi tęsknoty i miłości właśnie. Czy coś więcej...
Czytaj więcej

Może to nie był ,,Ostatni raz." Koncert zespołu Enej

Jadąc na koncert Dawida, trafiłam na koncert grupy ,, Enej." Nie planowałam tego zupełnie. Mało tego powiem więcej, ja na co dzień nie słucham grupy ,,Enej." Był to czysty przypadek. Przypadek, który mimo wszystko mnie ucieszył. Chłopaki mają niesamowitą energię. Ich utwory zdecydowanie zyskują usłyszane na żywo. Szczerze początkowo bardzo się bałam, myślałam że zwyczajnie będę się nudzić. Tak jak powiedziałam. Mało słucham chłopaków, wydawało mi się, że mimo wszystko nie porwie mnie to, nie przekona. Nic bardziej mylnego, sama nie wiem kiedy zaczęłam śpiewać "Skrzydlate ręce." ,,Kamień z napisem love" znowu zagościł w moim sercu. Siedzi w nim do dzisiaj. Poddałam się chłopakom, bawiłam się świetnie. Patrzyłam w kierunku sceny z wielkim uśmiechem na twarzy. Optymizm jaki płynie od zespołu ,,Enej" to jest coś co bardzo mi odpowiada. Bardzo mnie do nich przekonuje. Jeśli każdy przypadkowy koncert ma wyglądać tak jak ten grupy ,,Enej." Ma mi dać tyle uśm...
Czytaj więcej