Odrobina filozofii do kawy

 Dziś mam dla Was dwa pytania. Pytania nie łatwe, trochę może filozoficzne. Liczę na to, że zostaną one w waszych myślach.

Co to znaczy mieć dobre życie?

Myślę, że na to pytanie nie ma jednej odpowiedzi. 

Dobre życie to przede wszystkim spokój. Dla mnie osobiście dobre życie to też akceptacja samej siebie. 

Dobre życie jest wtedy kiedy się siebie lubi. Kiedy się zna swoje możliwości, kiedy ze swoich pozornych wad potrafi zrobić się  zaletę.

Łatwiej się żyje widząc ,,szklankę do połowy pełną."

Dobre życie to też stabilność materialna. 

Dobre życie to rodzina i przyjaciele. Osoby dla których jesteśmy ważni. Osoby, które dają nam wsparcie. Osoby które koją smutki, dają radość.

Dobre życie to też relacje, które tworzymy z tymi osobami. Nasze wspólne radości, ba nawet nasze kłótnie.

Dobre życie to też małe przyjemności, które potrafimy sprawiać sami sobie.

Dobre życie jest wtedy kiedy nie czekamy na to co da nam los. Tylko żyjemy aktywnie idziemy do przodu, rozwijamy się. Nie stoimy w miejscu, nie rozpamiętujemy. By dobrze żyć czasem warto zamknąć przeszłość .

Czy zatem ja mam dobre życie?

Idąc za tym co dla mnie samej jest dobre życie.  Czyli dokładnie tym co napisałam wyżej.

Tak ja mam dobre życie. Tak czuje, że jestem w dobrym miejscu mojego życia. Czuje, że nad nim panuje.

Osiągnęłam spokój, lubię siebie, nie czuje się gorsza z powodu wózka. Mam stabilną sytuacje na każdym polu. Jestem optymistką. Tworzę trwałe relacje ludźmi. Nauczyłam się mówić co mi się nie podoba. Nauczyłam się wybuchać, łatwo wybucham. Nie mniej jednak długo się nie gniewam. Szkoda mi na to mojego dobrego życia, mam wrażenie że ono jest na to za  krótkie. Jak skarb chronię dobre wspomnienia i wspólne radości jakie mam z moim przyjaciółmi. Sama tworze dobre chwile, potrafię sama sobie dawać małe przyjemności. Lubię dobre jedzonko, lubię dobre perfumy, markowe dodatki. Spełniam marzenia, które pozwalają mi na rozwój. Nie stoję w miejscu, nie nudzę się w życiu.

Ja po prostu żyje.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej

Tak to była nasza wspólna radość. Historia jednego zdjęcia

Obraz
  Obserwując relacje  Dawida  z fanami. Wiedziałam  jedno zrobię  wszystko  by go poznać. Tak to też się udało.  Czy jestem  szczęśliwa? Niezmiernie. Moich  uczuć  nie da się  opisać. Postaram  się Wam je  oddać. Najwierniej  jak  tylko się da. Mam nadzieję, że je poczujecie. Koncert  był  plenerowy.  Pani  pracująca w ekipie  Dawida  powiedziała, że  jak  najbardziej  Dawid  wyjdzie  po koncercie. Nie potrafiła udzielić  informacji, gdzie  dokładnie wyjdzie.  Przemieściliśmy się  zatem na  tyły  sceny.  Tam  gdzie  parkowany busy. Liczyła  na to że  uda się  złapać  Dawida  wsiadającego do auta. Minuty zdawały się zamieniać w godziny. Busy w końcu  odpaliły,  zaczęły  manewrować  do wyjazdu. Dawid  właśnie  wtedy  musiał  wziąść. Powiem  szczerz...
Czytaj więcej

Wieczór z ,, monopolem emocji." Koncert Janka Traczyka

Obraz
  Dla tych którzy są ze mną od początku, będzie to fajny powrót do mych koncertowych początków. Tak było i dla mnie, wieczór o którym Wam opowiem to fajna podróż do Joli sprzed kilku lat.  Natomiast dla tych, którzy czytają mnie od niedawna. Postać Janka Traczyka będzie nowa. Przyjemnie było wrócić na koncert Janka po przerwie. Cieszę się, że był to koncert w mojej ulubionej formie. (Tak Janek bo ufam, że to czytasz taką formę lubię najbardziej.) Ulubiona forma koncertu to po prostu Janek i pianino. Czasem mniej znaczy więcej. Mnie takiej więcej w zupełności wystarczy. Cudownie było, po raz kolejny odpłynęłam. Zapomniałam o Bożym świecie, było mi tak po prostu błogo. Czułam szczęście takie bezwarunkowe, czułam spokój. Musiałam się bardzo pilnować, by nie usnąć. (Siedziałam bowiem na scenie centralnie na przeciwko Janka. Tak dobrych widoków to ja jeszcze nie miałam.) Broniłam się bardzo przed tym miejscem. Nie mniej jednak cieszę się, że miałam Janka tak blisko. Bowiem na jego ...
Czytaj więcej