W drodze do marzeń (,,Sanah na stadionach")

 Obejrzałam  dokument ,,Sanah na Stadionach." Miły dla  ucha, przyjemny  dla oka, ładny  obrazek.



Dla mnie nie tylko,  dla mnie  przede wszystkim.  Wielkie zaskoczenie

Dlaczego?

Przyznaję pomyliłam się  co do Sanah.
Przyznaję  myślałam  o Sanah, jako o ,,produkcję"
Myślałam  było zapotrzebowanie, powstała  ona. Ktoś  z wytwórni  wskazała  jej  drogę.  Powiedział zrób  tak i tak będziesz  miała  hit. Zrobisz karierę, osiągniesz  sukces.

Nie  mam  pojęcia  skąd  wynikało  moje myślenie.  Być  może  była to nie wiedza.  Być  może nieznajomość  Sanah.
Nie słucham bowiem  pasjami  jej  twórczości.
Nie wiem może nie jestem gotowa na jej repertuar.  Może  brak mi dojrzałości, może  zwyczajnie  to nie mój  moment. Może  jeszcze  poczuje  jej  piosenki. Wczoraj  odkryłam, że  każdą  z jej piosenek  potrafię zanucić.
Czy to znak?

Wczoraj  odkryłam, że  Sanah to nie ,,produkt." Sanah  to artystka, dziewczyna, która  od początku  do  końca ( umownego końca stadionów.) Sama walczyła  o marzenia. Sama tworzyła  utwory Sanah  sama komponuje  i piszę  teksty.

Mnie ujmuje  to dogłębnie, dotyka  mego serca. Bardzo  szanuje  ludzi, którzy  sami  sobie są sterem, żeglarzem i okrętem.

Film doskonale pokazuje skromności, radości i pokorę jaką  ma w sobie ta cudowna  dziewczyna.
Fenomenalnie, że  przy tak dużej  karierze  nie zatraciła  tych  cech.

Fajnie  było odkryć tak zwykłą  dziewczynę.  Dobrze  patrzyło na tak Wielką Artystkę w roli fanki.
Fanki Dawida  Podsiadło, Sanah marzyła  by z nim  porozmawiać  i zaśpiewać.  Tego  też dokonała.

Widzę  w nie trochę  siebie, czy to nie  znak?

Cii, koniec  na to pytanie wam nie odpowiem. Zostawię  sobie  trochę  tajemnicy.  Wam trochę  niedosytu  i niedopowiedzenia...



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

,,Tam gdzie nie ma Cię" - piosenka której nie mogę zostawić bez słowa

Obraz
 Dziś wrócę jeszcze do Łukasza Zagrobelnego. Tak lubię Pana, tak lubię jego muzykę. Chyba coraz bardziej. Wielkie słowa uznania za ostatni utwór. ,,Tam gdzie Cię nie ma."  Jaka to piękna i osobista ballada. Wyrazy podziwu za odwagę, za pokazanie kawałka swojego serca. Wyrazy uznania, za tak pięknie uchwyconą w tekście dojrzałą męską tęsknotę. Tak, tak ja czuje tam tęsknotę, czuje też piękną prawdziwą męską miłość. Pełną ciepła i szacunku. Czuje też wielką stratę.  Wszystko to pięknie ze sobą gra, jest spójne i takie bardzo osobiste. Bardzo Łukasza lubię kiedy artysta daje nam odbiorcą swoją tak osobistą przestrzeń. Czuje się wówczas wyjątkowa zabrana do jego świata. Czuje, że chce mi się zwierzyć, czuje że mi ufa. Mimo tego, że nie znamy. Piosenkę dodatkowo zdobi teledysk. Taki jaki ja lubię najbardziej. Czyli oszczędny, ale trafiający w sedno. Pozwalający słuchaczowi skupić się na przekazie utworu. Łukasz jego twarz pełna powagi tęsknoty i miłości właśnie. Czy coś więcej...
Czytaj więcej

Może to nie był ,,Ostatni raz." Koncert zespołu Enej

Jadąc na koncert Dawida, trafiłam na koncert grupy ,, Enej." Nie planowałam tego zupełnie. Mało tego powiem więcej, ja na co dzień nie słucham grupy ,,Enej." Był to czysty przypadek. Przypadek, który mimo wszystko mnie ucieszył. Chłopaki mają niesamowitą energię. Ich utwory zdecydowanie zyskują usłyszane na żywo. Szczerze początkowo bardzo się bałam, myślałam że zwyczajnie będę się nudzić. Tak jak powiedziałam. Mało słucham chłopaków, wydawało mi się, że mimo wszystko nie porwie mnie to, nie przekona. Nic bardziej mylnego, sama nie wiem kiedy zaczęłam śpiewać "Skrzydlate ręce." ,,Kamień z napisem love" znowu zagościł w moim sercu. Siedzi w nim do dzisiaj. Poddałam się chłopakom, bawiłam się świetnie. Patrzyłam w kierunku sceny z wielkim uśmiechem na twarzy. Optymizm jaki płynie od zespołu ,,Enej" to jest coś co bardzo mi odpowiada. Bardzo mnie do nich przekonuje. Jeśli każdy przypadkowy koncert ma wyglądać tak jak ten grupy ,,Enej." Ma mi dać tyle uśm...
Czytaj więcej

Przytulajmy i bądź my przytulani- pewna rozmowa telefoniczna.

Obraz
Dziś chciałabym zadać Wam kilka pytań. Pewnie zastanawiacie się czemu właśnie tak. Dlatego, że mnie już trochę znacie. Teraz ja chcę poznać Was. Moi kochani jak okazujecie uczucia bliskim osobą? Ja odpowiadając Wam na to pytanie, przyznam się do drobnej słabości. Bardzo lubię się przytulać i mimo mojego wieku nie protestuje, gdy ktoś otwiera przed mną swe ramiona. Pewnie pomyślicie, że w moim wiek to trochę obciachach. Ja jednak myślę inaczej. Przytulania to całkiem ludzka potrzeba i ludzki sposób okazywania sympatii. Uważam, że przytulenie należy się każdemu z nas nie zależnie od wieku. Mnie samej gest przytulenia daje poczucie bezpieczeństwa. Poprawia humor w gorszy dzień jeśli taki miewam (a wiecie, że miewam). Dlaczego lubię się przytulać? Sama nie wiem przypuszczam, że dlatego iż ten prosty gest kojarzy mi się z moją mamą. Moi kochani a Wam z czym kojarzy się gest przytulenia i co czujecie przytulając lub będąc przytulanymi? Właśnie ja nie powiedziałam co czuje kiedy ja pr...
Czytaj więcej